Tłumaczenia poświadczone – wymogi prawne i praktyczne

W przypadku tłumaczeń poświadczonych obowiązują szczególne zasady wynikające z Ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego. Jednym z nich jest konieczność przedłożenia tłumaczowi oryginału dokumentu, a nie wyłącznie skanu lub kserokopii.

Przekazanie oryginału ma znaczenie zarówno pod kątem wiarygodności tłumaczenia, jak i jego mocy prawnej.

Dlaczego oryginał jest ważniejszy niż skan?

Weryfikacja autentyczności dokumentu

Oryginał umożliwia tłumaczowi:

sprawdzenie zabezpieczeń, znaków wodnych i pieczęci,
ocenę podpisów, odręcznych adnotacji czy przekreśleń,
dokładne odwzorowanie wyglądu dokumentu w treści tłumaczenia.

Skan lub kserokopia mogą nie oddać wszystkich szczegółów, co obniża wartość dowodową tłumaczenia.

Wymogi formalne klauzuli poświadczającej

Tłumacz przysięgły ma obowiązek wskazać w klauzuli, czy tłumaczenie wykonano z oryginału, odpisu, kopii czy skanu.

Tłumaczenie z oryginału jest najbardziej cenione przez urzędy i sądy.
Wykonanie tłumaczenia wyłącznie ze skanu może skutkować odrzuceniem dokumentu w postępowaniu urzędowym.

Akceptacja przez instytucje

Wiele instytucji – w Polsce i za granicą – nie przyjmuje tłumaczeń wykonanych ze skanów. Dotyczy to szczególnie procedur wizowych, spraw sądowych czy nostryfikacji dyplomów.

Jakie dokumenty wymagają przedłożenia oryginału?

Najczęściej są to dokumenty urzędowe, w tym:

akty stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa, zgonu),
dokumenty tożsamości (dowód osobisty, paszport, prawo jazdy),
świadectwa, dyplomy i suplementy,
zaświadczenia urzędowe i sądowe,
pełnomocnictwa, umowy, akty notarialne,
dokumenty pojazdów (dowód rejestracyjny, karta pojazdu),
dokumenty medyczne przeznaczone do celów urzędowych.

W przypadku tłumaczeń do celów wyłącznie informacyjnych tłumacz może pracować na skanie – jednak fakt ten zostanie wyraźnie zaznaczony w treści tłumaczenia.